Profesör Tonchev - Hasta Yorumu ve Kişisel Deneyim
Bu, Profesör Tonchev ile ilk görüşmemden ameliyata kadar olan kişisel ve gerçek deneyimimdir. Tıp merkezindeki ziyaretler sırasında ve sonrasında oluşan kişisel izlenimlerimi, düşüncelerimi ve sonuçlarımı sizinle paylaşıyorum. Görüşüm ve izlenimlerim kendi yaşam tecrübeme dayanır ve sizinle birebir aynı olmak zorunda değildir.
Ve böylece, Doçent Bachvarov’a yaptığım ziyaretten hemen ertesi gün Profesör Tonchev’in odasına girebildim.
İlk izlenimler
Fiziksel imkanlar
Erişim kontrolü var (herkesin girip çıktığı bir yer değil), son derece temiz ve şık şekilde dekore edilmiş. İlk bakışta birinin zevki olduğu belli. Tablolar, çiçekler vb., hatta girişte çiçekli küçük bir bahçe ve saksılar bile var.
Nadiren (hatta özel bir sağlık kuruluşunda bile) galoş makinesi görürüm. Galoşu giymeye çalışırken “uğraşıp duran” hastalar yok. Temiz, sıcak, antrede büyük bir bark maketi var. Beklediğim korku göz önüne alındığında, onu izlemek benim için rahatlatıcıydı. Çünkü genç bir diş hekimi tarafından “yarım anestezi” ile çekilen ilk dişim, diş hekimliğiyle ilgili her şeye karşı büyük bir fobi geliştirmeme neden oldu. Diş hekimi gördüğüm an “savaş ya da kaç” moduna giriyorum. Sonraki diş hekimi deneyimlerim fobiyi yavaş yavaş azalttı ama hâlâ alışamadım.
Görünür bir yerde fiyat listesi olan bir dosya var, yani beklerken hizmet fiyatlarını öğrenmemeniz pek mümkün değil. “Evet”, fiyatlar sıradan bir diş merkezindeki gibi değil, ama Elon Musk’ın Tesla’nızın lastiğini mahalle lastikçisinin fiyatına değiştirmesini de beklemiyorsunuzdur.
Görüş alanımda yalnızca üç muayene odası vardı, ama koridorlar başka bir yöne doğru devam ediyordu; bu yüzden gördüğüm tek şey önümden geçen doktorlardı (kıyafetlerinden tanıyorum).
Sadece gördüklerimi anlatıyorum. Her yeri gezip ayrıntılı analiz edecek durumda değildim, o yüzden bu kadar...
Karşılaşma
Profesör Tonchev ile ilk ziyaret
Bir hemşire bir kapıdan çıktı ve bana doğru geldi. Adımı ve randevu saatimi sordu ve Profesörün odasına davet etti. Prof. Tonchev’i ilk kez gördüm.
Eski bir güreşçiyi andıran iri bir vücut (ben de ulusal güreş şampiyonuyum - güreşçileri tanırım; emin değilim ama öyle görünüyordu), belirgin kas kütlesi ve güçlü eller (avuç içlerinden bahsediyorum). Bunu neden söylüyorum? İlk bakışta şöyle düşündüm: "Eğer beni bu adam ameliyat edecekse, hayal gücüm yetmez - kasap gibi". Evet, biliyorum. İlk izlenim. Doçent Bachvarov’un bana verdiği dosyayı uzattım ve diş hekimi koltuğuna oturdum. “Diş hekimi koltuğu” = dehşet.
Sağ tarafımdan sadece şunlar geliyordu: "Hımm... hımm..."
Beni diş hekimi koltuğuna yerleştirdi, arkamdan geçti ve kulakların altındaki başımın iki yanını ve boynumu yoklamaya başladı. Burada az önce bahsettiğim “güçlü elleri” hissettim. Palpasyon. Sert baskı. Ben - içten içe dehşet içindeyim. Sağıma geçti, alçakta çalışırken diş hekimlerinin oturduğu tabureye (adı her neyse) oturdu.
Profesör Tonchev: "Doçent Bachvarov’a güveniyorum. Tümör!"
Ben: "? ! ? ! ? !"
Muhtemelen gözlerimdeki şaşkınlığı ve korkuyu görünce devam etti:
Profesör Tonchev: "Latincede ‘tümör’ ‘oluşum’ demektir. Panik yok. Tatilleri geçir, riske girmeyelim. Kontrastlı ve en fazla 1 mm kesitli bilgisayarlı tomografi istiyorum." - “Aksiyal”, “maksiyal” gibi bir şeyler daha söyledi ama ben zihnen artık orada değildim. Çıktım ve tüm yol boyunca (taksi beklerken) şunu düşündüm: "Ne poker suratlı biri. En azından biraz empati gösterebilirdi. "
Ana sayfada ailemde 37 yıllık deneyime sahip bir cerrah doktor da olduğunu söylemiştim. Aklıma geldi. Meslek söz konusu olunca tam bir “porsuk”. Duygular yok, empati yok; anlatılanlara göre o kadar “duygusuz” ki, torunu doğumdan sonra nefes almadığında bile irkilmemiş. Gerçek hayatta ise tamamen zıttı. Sanki işte ve evde iki farklı insan görüyorum. “Nasıl yani?” diye sorduğumda, doktorun - özellikle cerrahın - duygulara izin veremeyeceğini, yoksa çökeceğini söylerdi. Hayatın bir saniyede belirlendiği anlarda duygu en kötü danışmandır. Burada Profesör Tonchev’in bir sözünü hatırlıyorum: "Kararları saniyeler içinde veririm".
Kendime şunu dedim: "Eğer Profesör Tonchev “benim doktorum” ile aynı hamurdansa, poker suratı umurumda değil. Sonuçta bana şaklaban değil, iyi bir cerrah lazım."
Yeni yıl
Her yıl Kuzey Kutbu’na yakın bir yere uçuyorum. Normal sıcaklık eksi 30 - 40° Celsius. -10° “ılık hava” sayılır. Orada kontrastlı MR ve BT çektirdim. En az 15 yıllık deneyime sahip birkaç görüntüleme uzmanı bunun ya pleomorfik adenom ya da kanamayla birlikte iltihaplı bir lenf düğümü olduğu sonucuna vardı. Onlara göre iki görüntü çok benziyor ve %100 garanti veren tek yol biyopsi. Öneri: ince iğne aspirasyon biyopsisi (ТАБ) ile doğrulama.
Yeni yıldan önce bir grip daha oldum (belli ki yukarıdaki biri bir harfi kaçırdığımı düşündü), ama ateşim olsa da yeni yılı hakkıyla karşıladım.
Yine de Profesör Tonchev tatilleri endişelenmeden geçirmemi tavsiye etti.
Profesör Tonchev ile ikinci ziyaret (22.01.2026)
10.01.2026’da Bulgaristan’a döndüm, düşünceler de geri döndü... Tıp merkezine gidiyorum...
Zil, kapının açılması, galoş (bu makineyi çok seviyorum), küçük kanepe ve bekliyorum... Aynı hemşire çıkıyor ve artık ne yapacağımı biliyorum.
Aslında Profesör Tonchev ile yaptığım tüm ziyaretlerde dakiklik beni çok etkiledi. Bir dakika bile gecikme yoktu. Hayat tecrübemden şunu çıkardım: kaliteli insanlar ilkelerinden tanınır. İçimizde taşıdığımız değer matrisi davranışımızı belirler, davranışımız da değer matrisimizi ortaya koyar.
Profesör Tonchev artık daha sıcaktı, hatta bir gülümseme yakaladım. Öncekinden daha konuşkandı, bu da benim rahatlamama çok yardımcı oldu.
Tüm dosyalarımın olduğu flash belleği veriyorum ve bekliyorum...
Görüntüleri dizüstünde inceledi, bana döndü ve ne gördüğünü ve bundan sonra ne yapacağımızı ayrıntılı şekilde anlattı.
Profesör Tonchev: "Biyopsi ve analiz gerekli".
İİAB gününü belirlemek için konuşmak üzere anlaştık.
Profesör Tonchev ile üçüncü ziyaret (09.02.2026 - ТАБ)
Tekrar etmemek için başlangıcı atlayacağım; tek fark, Profesör Tonchev’in biraz farklı olmasıydı. Beni sıcak karşıladı, hemşireye gerekenleri hazırlamasını söyledi. Hareketlerinde daha rahattı ve yüz ifadesi farklıydı.
Hazırlanırlarken düşünüyorum: "ТАБ - ince iğne, herhalde acımaz, sonuçta iğne ince..." Hatta bakmamaya karar verdim - sonuçta “drama queen”im. Diğer tarafa döndüm ve nasıl geçeceğine dair zerre şüphem yoktu. Şunu düşünüyorum: "Şimdi yüz sinirine denk gelirse ve ben refleks olarak pozisyon değiştirir ya da boynumu çevirirsem, bu iğneyi kırıp içimde bırakabilir miyim? Ne olursa olsun kaslar gevşek şekilde heykel gibi durmalıyım. Relax, Aydin, relax..."
İki parmağıyla tuttu (hissettim) ve hop - içeri girdiğini hissediyorum... Acıdan çok, rahatsızlık ile acı sınırında. Düşünüyorum: "Daha fazla girerse kesin acır", ve... hop, iğneyi çıkardı. Belli ki Profesör Tonchev korkudan kasılmış bacaklarımı gördü ve bitirince şöyle dedi:
Bu kadar mı acıdı? - batma yerine gazlı bez koyarken.
Sonucun alınması ve iletişim için bana koordinatlar verdi. Hepsi buydu.
Doçent Zgurova ve ТАБ sonuçları
Profesör Tonchev sonuçlar için Doçent Zgurova ile iletişim kurmam adına bana bilgi verdi. Her şeyin 11.02.2026’da hazır olmasına şaşırdım.
Tanı: "Tanısal kategori II - muhtemelen benign sitolojik materyal - pleomorfik adenom. Daha ileri netleştirme için cerrahi tedavi önerisi ile".
Kısaca şu anlama geliyor:
- Kategori II - iyi huylu süreç
- Muhtemelen benign - malignite lehine bulgu yok
- Pleomorfik adenom - tükürük bezinin en sık görülen iyi huylu tümörü
- Cerrahi tedavi - küçükken çıkarılması önerilir; büyüyebilir; nadiren uzun süreli varlığında dönüşebilir; kesin tanı histoloji ile konur
Profesyonelliği, hızlı reaksiyonu, iyi yaklaşımı (tatil gününde sonuçları bizzat teslim etmesi) ve sonrasında iletişimle vakayı takip etmesi nedeniyle Doçent Zgurova’ya büyük teşekkür ediyorum. Teşekkürler, Doçent Zgurova - tek bir görüşmede bile içinizdeki insanı “hissedebildim”. Onu koruyun.
Profesör Tonchev ile dördüncü ziyaret (11.02.2026)
ТАБ’dan sonra küçük, hassas bir hematom oluştu. Fark edince Profesör Tonchev’i aradım. Son derece ilgili şekilde: "Bir hasta muayeneden vazgeçti - gel, seni göreyim" dedi.
Sonradan öğrendiğim üzere bu bölge kan damarları açısından zengin ve onların yerleşimi ile şekli (yüz sinirinde olduğu gibi) kişiye özeldir. Bu yüzden bu bölgede ТАБ sonrası hematom oldukça olasıdır - normal bir durum. Endişelenecek bir şey olmadığını söyledi. İki gün sonra tekrar görmek istedi.
Bu dönemde hâlâ ameliyat olup olmamayı düşünüyordum. “Benim doktorlarıma” danıştım; ameliyat konusunda nettiler. Nöroloğum bile şunu söyledi: "Olabilecek en kötü şey, bir süre gözünü kapatamaman ve simetrik gülümseyememen, ama söz veriyorum bizzat seni toparlarım." Herkes “evet” dedi. Tüm tavsiyeler ve soğukkanlı, pragmatik yaklaşım için onlara teşekkür ederim. Gerekiyorsa - gerekir. Korkacak bir şey yok.
Profesör Tonchev ile beşinci ziyaret (13.02.2026)
İpucu: “Benim doktorlarım” tümörün bütünlüğü bozulursa nüks olasılığının %50 olduğunu, tümörden parça kalırsa daha da yüksek olduğunu söyledi. Ben “Limited edition” dediğim bir kuşaktanım. Hayatta sapan da gördük, askerlik de, hiperenflasyon da. Savaş dışında hiçbir şey bizi korkutamaz. Üstelik mutlu bir evliliğim var ve estetik düşüneceğim son şey.
İki gün daha sonra Profesör Tonchev’i tekrar ziyaret ettim; ayrıntılı muayeneden sonra ameliyata hazır olduğumu, hematomun yeterince indiğini söyledi.
Tüm sorularıma cevap alacak kadar uzun konuştuk.
Ben: "Profesör, ne beklemeliyim?"
Profesör Tonchev: "Estetikle ilgili beklentin var mı? Ameliyattan sonra orada küçük bir çukur olacak."
Ben: "Estetik umurumda değil, önemli olan hiçbir şey kalmaması. Konuşabilecek miyim?"
Profesör Tonchev: "Konuşmada bir değişiklik beklenmiyor."
Ben: "Yüzüm düşer mi?"
Profesör Tonchev: "Olsa bile iyileşme süresi 2 hafta ile 2 ay arasıdır, bazen 6 aya kadar uzar. Küçük ya da büyük ameliyat yoktur. Şu ana kadar bu tür ameliyatlardan dört haneli sayıda yaptım. Kalıcı felç yaşamadım ama kimin kısa çöpü çekeceği asla belli olmaz."
Şöyle düşündüm: "Vay be - kısa çöpü ben çekersem, benim gibi bir hasta ile ona nasıl ‘kısa çöp’ çektireceğim..." Hani derler ya - duygusal bir anda hayal gücü aklın önüne geçer. Aklımdan türlü sahneler geçti...
Ben: "Profesör, hazırlanmak için bilgiye ihtiyacım var:
- Lojistik: ne gerekli - kıyafet, su, sarf malzemeleri, ilaçlar vb.?
- Yaklaşık ne kadar süre hastanede kalacağım?
- Finans: ne kadar, ne zaman, nerede? Kart mı nakit mi?
- Yanıma dizüstü bilgisayar alabilir miyim?
- Tek kişilik oda seçeneği var mı?
- Yatış: nerede ve ne zaman?"
Profesör Tonchev: "Serviste izin verilmeyen tek ‘sarf malzemesi’ kadın cinsidir. Rekabet kabul etmem," - tıraş işareti yaparak. "Ek bilgilendirme için Dr. Trendafilov’u ara."
Konuşma sakindi, samimiydi, hatta eğlenceliydi. Konuşmadan sadece önemli şeyleri aktarıyorum. Kendine güvenini seviyorum. Artık ne yaptığını bilen biri olduğundan emindim. Kendine yönelik mizahı ve zekice esprileri seviyorum - benim için bunlar olgunluk ve zekanın işaretleri.
Önemli olduğunu düşündüğüm bir şeyi de not edeyim (çünkü her zaman “aşırı yetenekliler” olur). Tüm ziyaretlerimde sadece ilk muayene ve kontrol muayenesi için ödeme yaptım (bu ikisi benim talebimdi). Diğer ziyaretlerde "Profesör, size bir şey borçlu muyum?" sorusuna cevap "Bir gülümseme" oldu. Hatta bir seferinde gülümsemeyi ameliyattan sonra vereceğimi söyledim. İleri sarayım... aynen öyle oldu (ameliyattan hemen sonra gülümseyebiliyordum).
Sonuç
Tekrar (Allah korusun) Profesör Tonchev ile ameliyat olur muydum?
Evet. Hiç tereddüt etmeden.